Του Δημήτρη Κωνσταντίνου*

«Οι Έλληνες είναι κακοί οδηγοί». Θα το ακούσεις να το λένε όλοι. Πού οφείλεται όμως αυτό; Άλλοι λένε πως φταίει η έλλειψη παιδείας , άλλοι λένε πως φταίει η νοοτροπία του Έλληνα και άλλοι λένε πως φταίνε οι δρόμοι. Στην πραγματικότητα όλα αυτά ευθύνονται για την κατάσταση στους δρόμους. Για να γίνει, λοιπόν, ο Έλληνας οδηγός, καλύτερος, θα πρέπει σιγά σιγά να αλλάξουν κάποια πράγματα. Θα χρειαστεί πολύς καιρός, αλλά πρέπει από κάπου να ξεκινήσουμε. Σε αυτό το κείμενο θα εξηγήσουμε πως οι «κακοί» δρόμοι κάνουν τον οδηγό «κακό».

Ένας πολύ σημαντικός παράγοντας είναι η εντελώς λανθασμένη κατασκευή του οδικού δικτύου. Οι λανθασμένες διαγραμμίσεις και η ελλιπής σήμανση, κατευθύνουν τους οδηγούς σε μια νοοτροπία συνεχών παραβιάσεων, που γίνεται, εν τέλει, τρόπος ζωής. Πλέον αναγκαζόμαστε να οδηγούμε με τη μνήμη και όχι με τις ικανότητες. Αυτό σημαίνει πως, αν περάσουμε πρώτη φορά από έναν δρόμο, κινδυνεύουμε άμεσα να εμπλακούμε σε ατύχημα.

Ακολουθούν τέσσερα, από τα δεκάδες, παραδείγματα που καθημερινά βιώνουν όλοι οι οδηγοί.

Παράδειγμα 1.

Πολύ μικρές λωρίδες επιταχύνσεως.

Οι λωρίδες επιταχύνσεως, είναι σε πολλές περιπτώσεις, τόσο μικρές που οι οδηγοί δεν προλαβαίνουν να αποκτήσουν την επαρκή ταχύτητα, ώστε να εισέλθουν με ασφάλεια στο νέο δρόμο. Έτσι, εισέρχονται με μικρή σχετικά ταχύτητα, δημιουργώντας πρόβλημα στους οδηγούς της δεξιάς λωρίδας.

Αποτέλεσμα: Οι οδηγοί που κινούνται στο μεγάλο δρόμο αποφεύγουν τη δεξιά λωρίδα, για να αποφύγουν ενδεχόμενο ατύχημα με τους οδηγούς που εισέρχονται. Έτσι, δημιουργείται η κακή συνήθεια οι οδηγοί να προτιμούν τη μεσαία και την αριστερή λωρίδα.

Παράδειγμα 2.

Οι διαβάσεις πεζών, στα φανάρια, τοποθετούνται αρκετά μέτρα πριν από το φανάρι.

Αν παρατηρήσετε, σε πολλά φανάρια, οι διαβάσεις των πεζών μπορεί να βρίσκονται ακόμα και 10 μέτρα πριν το φανάρι. Πολλές φορές, όταν το φανάρι γίνει κόκκινο, τα οχήματα δεν προλαβαίνουν να σταματήσουν έγκαιρα και ακινητοποιούνται πάνω στη διάβαση.

Αποτέλεσμα: Οι οδηγοί έχουν συνηθίσει πλέον να σταματάνε επάνω στις διαβάσεις, θεωρώντας κάτι τέτοιο εντελώς φυσιολογικό.

Παράδειγμα 3.

Δεν υπάρχουν σε πολλά σημεία σήματα που να ορίζουν τις προτεραιότητες.

Αν κάποιος οδηγός χρειαστεί να οδηγήσει σε ένα δρόμο που δεν έχει ξαναπεράσει, τότε κυριολεκτικά «θα χάσει την μπάλα». Προχωρώντας θα πρέπει να πάει τόσο αργά, ώστε να προλάβει να ελέγξει όλα τα στενά, με αποτέλεσμα να τον κορνάρουν συνεχώς από πίσω. Αν πάλι συναντήσει κυκλικό κόμβο, θα έχει πολλές πιθανότητες να εμπλακεί σε ατύχημα. Οι πλατείες στην Ελλάδα δεν έχουν ξεκάθαρη σήμανση, και πολλές φορές, στην ίδια πλατεία σε κάθε είσοδο ορίζεται αλλιώς η προτεραιότητα.

Αποτέλεσμα: Οι οδηγοί οδηγούν «στα τυφλά», περνώντας στην τύχη πολλές φορές τις διασταυρώσεις, διότι θεωρούν ότι πάντα αυτοί έχουν προτεραιότητα.

Παράδειγμα 4.

Λανθασμένη χρήση σήματος STOP

Πολλές πινακίδες STOP είναι τοποθετημένες σε σημεία που δεν θα έπρεπε. Τρανταχτό παράδειγμα είναι οι είσοδοι σε δρόμους ταχείας κυκλοφορίας ή και στον αυτοκινητόδρομο. Εφόσον υπάρχει λωρίδα επιταχύνσεως στην οποία υποτίθεται πρέπει να αναπτύξουμε μεγάλη ταχύτητα σχετικά γρήγορα, το σήμα STOP δεν έχει κανένα λόγω ύπαρξης. Οι οδηγοί πολύ σωστά αγνοούν το STOP, για να προλάβουν γρήγορα να αναπτύξουν τη σωστή ταχύτητα και να εισέλθουν με ασφάλεια στο νέο δρόμο.

Αποτέλεσμα: Έχει απαξιωθεί η αξία του σήματος STOP και δεν το σέβεται ο οδηγός ούτε όταν πρέπει.

Ως γενικό συμπέρασμα θα τονίσουμε ότι ακόμα και με σωστή παιδεία και με σωστή εκμάθηση οδηγητικής συμπεριφοράς, ένας νέος οδηγός θα φθείρει τις ικανότητες του σε μικρό χρονικό διάστημα προσπαθώντας να «επιβιώσει» στους ελληνικούς δρόμους.

*Ο Δημήτρης Κωνσταντίνου είναι εκπαιδευτής οδηγών με MSc στην Πληροφορική και τη Διοίκηση και Ιδιοκτήτης της Σχολής Οδηγών RED

Επισκεφθείτε τη σελίδα της Σχολής Οδηγών RED στο facebook κάνοντας κλικ ΕΔΩ.