Επέλεξε να αποφύγει την αγωνιστική επιβάρυνση, λόγω των συνεχών διεθνών προκλήσεων που έχει τους προσεχείς μήνες (σ.σ. Μεσογειακοί, Ευρωπαϊκό, Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, Παγκόσμιο Κύπελλο), για τον Λευτέρη Πετρούνια, ωστόσο, δεν ήταν εύκολο να είναι απλός παρατηρητής του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος ενόργανης γυμναστικής ανδρών-γυναικών, εφήβων-νεανίδων, το οποίο φιλοξενήθηκε πρόσφατα στη Θεσσαλονίκη (19-20/5).

Το έπραξε αναγκαστικά, έδωσε, όμως, με την παρουσία του στην αίθουσα «Ιωάννης Μελισσανίδης», στις αθλητικές εγκαταστάσεις στη Μίκρα, στη συμπρωτεύουσα, τη θετική αύρα του στους συναθλητές του, προκειμένου να έχουν την αρτιότερη εμφάνιση στους αγώνες.

«Δεν έχω συνηθίσει να θέλω να αγωνιστώ, να βρίσκομαι στον αγωνιστικό χώρο και να είμαι εκτός. Δεν μου είναι γνώριμο αυτό το σκηνικό, αλλά, δυστυχώς, έτσι έπρεπε να γίνει!» εξήγησε, εμφατικά, ο 28χρονος Ολυμπιονίκης του Ρίο, μιλώντας στο Αθηναϊκό Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ ΜΠΕ), στο περιθώριο της κορυφαίας εγχώριας διοργάνωσης για τη γυμναστική.

Και πρόσθεσε διευκρινίζοντας: «Έχουμε αγώνες από τον Ιούλιο μέχρι τον επόμενο Μάιο. Στην καριέρα μου δεν το έχω κάνει ξανά αυτό, είναι μεγάλο το σερί. Ο αγώνας Μάιο, τη δεδομένη στιγμή, σήμαινε πως θα χρειαζόταν να αρχίσω την προετοιμασία μου δύο μήνες πριν. Θα ήταν πολύ επιβαρυντικό και, για να κάνω ένα τέτοιο σερί αγώνων, έπρεπε, δυστυχώς, να επιλέξουμε. Αν το Πανελλήνιο ήταν το Σεπτέμβριο, για παράδειγμα, που θα ήμουν φουλ στα... κόκκινα, θα αγωνιζόμουν. Είναι το τάιμινγκ έτσι που δεν βολεύει, άλλαξε το Ευρωπαϊκό (σ.σ. από Απρίλιο μετατέθηκε Αύγουστο), άλλαξε το Μεσογειακό (σ.σ. είναι κάθε 4 χρόνια και διεξάγεται εφέτος), θα ήταν επιβαρυντικό να αγωνιστώ τώρα».

Συνέχισε τονίζοντας: «Οι ώμοι μου είναι πιο ταλαιπωρημένοι, σε σχέση με όταν ήμουν 18 χρονών. Θεωρώ πως σε θέμα προετοιμασίας, για το σερί αγώνων που ακολουθούν, πρέπει να πάμε λίγο αναγνωριστικά, λίγο όχι τόσο επιθετικά. Γι' αυτό προστατεύω τους ώμους μου. Δεν θα ρίσκαρα, με τίποτα, να προσθέσω στον ένα χρόνο συνεχόμενων αγώνων, άλλους δύο-τρεις μήνες βαριάς προπόνησης. Δεν είναι θέμα ηλικίας. Έχω πει, άλλωστε, ότι θέλω να φτάσω και μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024! Αν θέλω, λοιπόν, όντως, να φτάσω μετά το 2024, τώρα είμαι στα μισά!».

Η απουσία του, βέβαια, από το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα δεν διαφοροποιεί ούτε στο ελάχιστο τις άμεσες μελλοντικές επιδιώξεις του: «Εφόσον έχω υγεία, σχεδόν δεσμεύομαι πως θα καταφέρω ο στόχος μου να συνεχίσει να είναι η κορυφή σε ευρωπαϊκό και σε παγκόσμιο επίπεδο!» ήταν τα λόγια του.

«Στον αγώνα δεν έχω ποτέ ανασφάλεια για την πρωτιά»

Ο Λευτέρης Πετρούνιας παραμένει αήττητος στους κρίκους την τελευταία διετία. Το σχόλιό του, στη σχετική επισήμανση, αφοπλιστικό. «Κάθε βράδυ ευχαριστώ το Θεό που είμαι σε αυτήν τη θέση. Είμαι, όμως, και τελειομανής! Κάθε φορά θέλω και άλλο, όχι γιατί ένα μετάλλιο με κάνει, κυριολεκτικά, πλούσιο. Με κάνει πλούσιο ηθικά, μου γεμίζει την καρδιά, ο κόσμος αντιμετωπίζει ένα τέτοιο γεγονός με μεγάλη χαρά. Οπότε, πώς γίνεται να χορτάσεις την ψυχική ευεξία που νιώθεις μετά από μια επιτυχία, γενικότερα;».

Ομολόγησε, ακόμη, πως: «Όταν πηγαίνω σε έναν αγώνα, δεν ξέρω αν θα κερδίσω. Έτσι σκέφτομαι μέσα μου, στην καθημερινότητά μου, μέχρι να φτάσω εκεί. Οι άλλοι αθλητές έχουν γίνει πάρα πολύ καλοί, άρα εσύ πρέπει να γίνεις καλύτερος! Στον αγώνα, όμως, δεν έχω ποτέ ανασφάλεια για την πρωτιά! Με το που πατήσω το πόδι μου στο αεροπλάνο και προσγειωθώ στη χώρα, όπου διεξάγεται ο αγώνας, αλλάζει κατευθείαν η σκέψη μου!».

Κατέληξε επισημαίνοντας: «Έχω κατακτήσει τα πάντα, αυτό που θέλω είναι να συνεχίσω έτσι! Αγωνιστικός κορεσμός δεν υπάρχει! Δε γίνεται να υπάρχει! Κάθε Ευρωπαϊκό, κάθε Παγκόσμιο είναι σε άλλη πόλη, σε άλλη χώρα, η διοργάνωση είναι η ίδια, αλλά όλα, ταυτόχρονα, είναι διαφορετικά! Γιατί να υπάρχει κορεσμός; Η δίψα για διάκριση είναι κάθε φορά η ίδια!».