Το αλουμίνιο είναι ένα υλικό το οποίο περιέχεται σε πολλά από τα προϊόντα που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά είναι το τρίτο πιο άφθονο στοιχείο στο φλοιό της γης και συνεπώς είναι ένα φυσικό συστατικό του πόσιμου νερού, των τροφίμων και ένα συστατικό πολλών κατασκευαζόμενων υλικών.
Αν και η κατανάλωσή του δεν θεωρείται επικίνδυνη, διότι βιοδασπάται στον οργανισμό γρήγορα παρόλα αυτά έχει συσχετιστεί με τη νόσο Αλτσχάιμερ και τον καρκίνο του μαστού. Η πρόσληψη του αλουμινίου γίνεται πρωτογενώς άμεσα από τροφές που περιέχουν αλουμίνιο και δευτερογενώς έμμεσα από τις ζωοτροφές και τα καλλυντικά.

Το πρωτογενής απορρόφηση αλουμινίου, είναι η φυσική περιεκτικότητα των τροφίμων που προκαλείται από την πρόσληψη από το γεωλογικό περιβάλλον κατά τη διάρκεια της ανάπτυξής τους και είναι πρακτικά αναπόφευκτη. Το δευτερεύον περιεχόμενο είναι το κύριο περιεχόμενο καθώς και κάθε πιθανή μόλυνση από το αλουμίνιο που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα και πρόσθετα, καθώς και τα κτηνιατρικά φάρμακα, λιπάσματα και τον αέρα.

Η έκθεση στο αλουμίνιο θα μπορούσε επίσης να προκαλέσει σκελετικά και νευρομυικά προβλήματα, αν και τα ακριβή όρια κινδύνου παραμένουν άγνωστα. Μερικές μελέτες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι παθαίνουν δερματίτιδα εξ΄επαφής κατά το χειρισμό των προϊόντων αλουμινίου, όπως τα αντιόξινα, τα αντιιδρωτικά, και οι γλάστρες. Τα παιδιά με προβλήματα στα νεφρά φαίνεται να είναι ευαίσθητα στην τοξικότητα από αλουμίνιο ενώ επειδή θεωρείται ανταγωνιστής του ασβεστίου μπορεί να προκαλέσει μέχρι και καθυστέρηση στην ανάπτυξή τους. Η χρόνια έκθεση και αποθήκευση αλουμινίου στο σώμα έχει επιπτώσεις στην υγεία που σχετίζονται με σκελετικές παραμορφώσεις μέχρι και εκφύλιση του εγκεφάλου. Συσσωρεύεται σε διάφορους ιστούς του σώματος, συμπεριλαμβανομένων των νεφρών, του εγκεφάλου, των πνευμόνων, του συκωτιού και του θυρεοειδή αδένα.

Πηγή: itrofi.gr