Ορισμένες συγκλονιστικές στιγμές της ζωής του, τις οποίες έχει συμπεριλάβει και στην αυτοβιογραφία του, ανέφερε στο περιοδικό “Λοιπόν” και τη Ρενέ Σαραντινού ο γνωστός ηθοποιός, Γιώργος Κωνσταντίνου.

Η αυτοβιογραφία σας στα επαγγελματικά έχει μεγαλύτερη σπουδαιότητα από μία για τα προσωπικά σας;

Είναι μοιρασμένα τα πράγματα στη ζωή μου και στο επάγγελμά μου. Η προσωπική μου ζωή δεν υπήρξε ήρεμη. Στο βιβλίο έχω γράψει πως υπήρξαν συγκλονιστικές στιγμές, ξεκινώντας από τους Γερμανούς που μπήκαν μέσα στο σπίτι μου, γιατί ο θείος μου ήταν αντάρτης του Ζέρβα και γλιτώσαμε την εκτέλεση. Θυμάμαι τους Γερμανούς με τα πέταλα μπροστά τους, είχαν μπει με τα αυτόματα μέσα στο σπίτι και μετά μπήκαν οι Ελασίτες μέσα με τα όπλα. Ξεκινώντας πάντα από το ότι ήμουν μπροστά στον τορπιλισμό της «Έλλης» κι αυτό είναι απίστευτο και απόλυτα αληθινό.

Περνώντας μέσα στον εμφύλιο, όταν κάναμε μπουλούκια, γυρνάγαμε με θιάσους με τη μητέρα και τον πατέρα μου, κι έβλεπα τα καϊκια γεμάτα σκοτωμένους να τους φέρνουνε στο λιμάνι. Θυμάμαι όταν έπεσα σε έναν γκρεμό 25 μέτρων και σώθηκα… Όλη μου ζωή είχε τέτοια σημεία, που δεν ήταν καθόλου απλή. Η ζωή μου μοιράζεται σε διάφορα γεγονότα πολύ σοβαρά μαζί με το επάγγελμά μου, που είδα μεγάλες χαρές, απόλαυσα την αγάπη και το θαυμασμό του κόσμου. Ξεκινώντας από το… προφιτερόλ, που εκείνο με έκανε πρωταγωνιστή και μπήκα στην ταμπέλα τον επόμενο χρόνο. Υπήρξαν συγκλονιστικές θεατρικές στιγμές.