Όσο μεγαλώνει ο Μάνος Ιωάννου, οι ευθύνες του μεγαλώνουν και δεν του συγχωρούν εύκολα λάθη, ειδικά πάνω στη δουλειά.

Πρωταγωνιστείς στην παράσταση «Πετάει-Πετάει»

«Είμαστε στο θέατρο «Χυτήριο» στην αυλή του, στην παράσταση «Πετάει-Πετάει»,σε σκηνοθεσία του Γιώργου Βάλαρη. Περνάμε ωραία στο θερινό, είναι πολύ όμορφο και το σκηνικό μας. Δεν δροσιζόμαστε, ιδρώνουμε επάνω στη σκηνή, αλλά περνάμε καλά, ταιριάξαμε από το χειμώνα. Μαζί με τον Μάνο Παπαγιάννη είμαστε δύο ώρες πάνω στη σκηνή, οπότε αν «ξεφύγει» κάπου η παράσταση, φταίμε εμείς»

Γιατί να ξεφύγει η παράσταση;

«Γιατί κάποιος θα πει κάποια ατάκα που δεν πρέπει, κάποιος θα γελάσει, κάποια προσθήκη θα μπει, κάτι θα γίνει»

Συνήθως η μεγάλη εμπειρία δίνει την άνεση της προσθήκης   λεγομένων   επάνω   στη σκηνή στον ηθοποιό. Πώς τα καταφέρνεις;  

«Κάνω προσθήκες, βάζω δικά μου πράγματα. Σίγουρα είναι δύσκολο, αλλά το κάνουν πια και οι νέοι ηθοποιοί. Είναι διασκεδαστικό, όμως μπορεί να ξεφύγει η παράσταση. Μου είχε συμβεί αρκετές φορές. Είχε τύχει σε παράσταση με τον Κώστα Κόκλα στο έργο «Άνδρες   έτοιμοι για όλα» όπου πρέπει να πω ένα μονόλογο, να γυρίσω και να του πω: «Κοίταξε τώρα με τι γκάζια θα πάω θα πέσει το θέατρο». Με το που ξεκινάω κάνω ένα σάρδάμ κι έχω τον Κώστα από δίπλα μου να λέει: «Ώπα, μπήκες με πολλά, κατέβασε από 3η σε 2α». Όπως καταλαβαίνεις, μετά δεν είπα τίποτα»

  Μιλάτε επάνω στη σκηνή χωρίς να το αντιλαμβάνεται το κοινό;

« Όχι, το κοινό δεν το  καταλαβαίνει όταν μιλάς επάνω στη σκηνή. Είμαι στο χώρο της υποκριτικής 10 χρόνια, ξεκίνησα στα 20 και τώρα είμαι 30 χρόνων. Άλλαζα χρόνο με το χρόνο, έβλεπα στη συμπεριφορά μου να διορθώνομαι σε κάποια πράγματα, σε κάποια καλυτέρευα ενώ σε άλλα χειροτέρευα. Όσο  ήμουν   μικρός  είχα άγνοια κινδύνου και κάποια μου τα συγχωρούσαν, τώρα που μεγαλώνω δεν μου συγχωρεί κανένας τίποτα».

Σε τι χειροτέρεψες;

«Είμαι επαγγελματίας, αλλά λόγω ανεμελιάς και φόρτου εργασίας, μπορεί να γίνει κάτι να καθυστερήσω κάπου, να ξεχάσω κάτι και να με πάει πίσω. Έχω αρχίσει να ξεχνάω... Μπορεί αύριο να έχω 5 δουλειές και να μου πει κάποιος φίλος να πάμε για μπάνιο και να του πω «ναι», ξεχνώντας τι έχω να κάνω»

Πώς καταφέρνεις και τα «μπαλώνεις» μετά;

«Παλιά τα κατάφερνα καλύτερα, τώρα δεν τα καταφέρνω πια» εξήγησε στο περιοδικό Λοιπόν.