Ο Κώστας Καζάκος μίλησε για τις δυσκολίες της ζωής του, την προσωπική του ζωή και τα λάθη αλλά και τον Οιδίποδα.

«Ο "Οιδίποδας" είναι ένα δυσπρόσιτο έργο, που ασχολείται με το θέμα της φθοράς του ανθρώπου. Αυτή την αρρώστια. Η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων δεν μπορεί να συμβιβαστεί με την ιδέα του θανάτου, αλλά η λύση που προτείνουν όλοι οι μεγάλοι φιλόσοφοι είναι ότι πρέπει να συμφιλιωθούμε μαζί του και να ευχαριστηθούμε τη ζωή με ενθουσιασμό», είπε για το έργο στην εφημερίδα Secret και συνέχισε: «Εμείς κάναμε προτάσεις προς την Πολιτεία τόσα χρόνια, αλλά δυστυχώς δεν ήμασταν μέσα στο πνεύμα που έπρεπε για να πάρουμε έγκριση από το Φεστιβάλ», ανέφερε με ένα μικρό παράπονο, «Φέτος π παράσταση αυτή είναι ένα πολύ μεγάλο εγχείρημα, που το δουλεύουμε από πέρυσι τον Μάρτιο μαζί με τον Σταύρο Τσακίρη και όλους τους συντελεστές».

Ο Κώστας Καζάκος αναφέρθηκε και στα δύσκολα χρόνια. «Έχω περάσει πολλές δυσκολίες και έχω κάνει αρκετά λάθη, αλλά ήθελα πάντα στη ζωή μου να καθοδηγώ τα βήματα μου. Να τα προγραμματίζω και να παλεύω να τα πετύχω. Και αισθάνομαι πως το έχω καταφέρει οε μεγάλο βαθμό. Το πρωί δούλευα, το βράδυ σχολείο. Έφτανα σπίτι μου στις 12 τη νύχτα. Και τότε αποφάσισα πως ποτέ δεν θα κάνω τίποτα που να έχω αφεντικά πάνω από το κεφάλι μου. Και ας πεθάνω στην ψάθα. Γιατί αυτό δεν το άντεχα άλλο», είπε και κατέληξε: «Πάντα όταν καταλάβαινα ότι ήμουν σε λάθος δρόμο, τα μάζευα με όλη μου τη δύναμη», είπε ξεκάθαρα. Και τι ήταν αυτό που τον έκανε να ξανασηκώνεται όταν τον λύγιζαν οι δυσκολίες; «Το κυνήγι της γνώσης και η δυνατότητα κατανόησης. Γιατί, αν δεν αντικαταστήσουμε την άγνοια με γνώση, πάμε χαμένοι».