«Στη ζωή μου πάντοτε πρωταρχικό ρόλο έπαιζε ο έρωτας. Ήξερα όμως πως δεν κρατάει για πάντα. Δεν ήθελα, λοιπόν, μια τέτοια δέσμευση σαν τον γάμο. Τον θεωρούσα πάντοτε μια κοινωνική σύμβαση", είπε σε συνέντευξή της η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη.

Μλώντας στο περιοδικό People, η γνωστή ηθοποιός εξήγησε: "Συνήθως έβλεπα γύρω μου γάμους αποτυχημένους, ανθρώπους εγκλωβισμένους μέσα σε ένα πρέπει. Είτε επειδή υπήρχαν παιδιά, είτε επειδή υπήρχε η οικονομική εξάρτηση του ενός από τον άλλον. Έτσι, υπήρχαν και παράλληλες ζωές, μυστικά και ψέματα, μια δυστυχία. Εγώ αυτού του τύπου τη ζωή δεν την ήθελα για τον εαυτό μου. Ήθελα να μπορώ να κοιτάζω τον αγαπημένο μου στα μάτια και να μην του κρύβω τίποτε. Το ίδιο κι εκείνος. Όταν, λοιπόν, τελείωνε ο έρωτας δεν είχε νόημα να συνεχιστεί η σχέση. Άρα κι έναν γάμο αν είχα κάνει, θα τον διέλυα εγώ η ίδια. Οπότε, γιατί να παντρευτώ; Να τρέχω μετά και στους δικηγόρους; Το ήξερα πως τίποτε δεν κρατάει για πάντα, ότι όλα είναι ρευστά".

«Κάποια στιγμή, όταν ήμουν πολύ νέα, ο άνθρωπος που αγαπούσα τότε μου είπε «θα σ' αγαπώ για πάντα» και παρόλο που ήταν υπέροχο, εγώ τρόμαξα. Αισθανόμουν πως η ζωή είναι μια μεγάλη περιπέτεια και πως ήταν πολύ νωρίς για κάτι τόσο τελεσίδικο... Αυτό που έκαναν οι γονείς μας, που παντρευόντουσαν έναν άνθρωπο και μένανε μαζί του όλη τους τη ζωή, μου φαινόταν πάντα και ειδικά τότε αδιανόητο», είπε η κυρία Καραμπέτη.