"Παντρέψου" τους θυμάμαι να μου λένε μόλις έφτασα τα 30.

Οι γυναίκες είναι σαν τα γιαούρτια. Έχουν ημερομηνία λήξης. Μετά θα σε διαλέγουν. Τι περιμένεις; Δεν θες να κάνεις οικογένεια;

Όχι σκεφτόμουν, θέλω να κάνω την ζωή μου. Να βγω, να διασκεδάσω, να πειραματιστώ με γκόμενους, να γελάσω.

"Ναι, αλλά δεν θα 'σαι για πάντα νέα" συνέχιζε ο τραμπουκισμός.

Αυτά να πας να τα πεις στην Ζωζώ Σαπουντζάκη, σκεφτόμουν.

Μα είναι ο προορισμός σου στη ζωή. Τι θα κάνεις; Πόσο θα γυρνάς στα μπαρ; Σου θυμίζω ότι είσαι σαν τα γιαούρτια, έχεις ημερομηνία λήξης!

Έτσι τα έκοψα τα γιαούρτια.

Τα έβλεπα και μ' έπιανε μια στεναχώρια. Σχεδόν τα συμπονούσα, που σε λίγες μέρες κανείς δεν θα τα ήθελε. Ε όχι να τα φάω κι από πάνω...

Ενώ η μπριζόλα, που τρώγεται και σιτεμένη, και πιο νόστιμη είναι και δίνει και γροθιά στο κατεστημένο. Ζει ρε παιδί μου την ζωή της!

Αποφάσισε λοιπόν τι θες να είσαι!

Γιαούρτι ή μπριζόλα;